Deel 2

Tot weweer stopte bij de grens van Bulgarije. Hier ook weer hetzelfde routine wat we een uur geleden moesten doen. Paspoorten en gezichten laten zien. Weer bijna een uur stilstaan met de trein. Ondertussen al bijna 2 uur vertraging. Hier werd de roemeense locomotief veranderd voor een bulgaarse locomotief. Ondertussen hadden we onze kaarten gepakt en gingen een potje pesten. Onze lieve oude roemeen keek z'n ogen uit hoe wij kaarten, hij snapte er niks van. Alex een beetje uitleggen. En hij begon zelf ook een beetje te snappen hoe het moet. Dus hij ging Alex even helpen, maar Alex wilde z'n eigen stragegie doen en daarop verloor hij 4x op rij. En die oude man lachte zich dood. Want hij zag dat Alex weer ging verliezen. Maar ja, hoe kon hij het uitleggen. Op eens hadden we een idee, als we nou onze vertaalboekje roemeens erbij pakken? En ja, hij daar in bladeren en zo gingen we een tijdje met hem praten. Jullie hadden ons moeten zien. Na een tijdje vroeg hij of ik (agda) een foto van hem en Alex wilde nemen. Dat is ook gebeurd.Opeens zei hij dat we nufoto's moestenmaken en staan want we gingen met de trein over de Donau. Over een hele lange brug gingen we een paar keer erover heen. Boven de spoorbrug liep een autoweg.

Daarna ging hij verhuizen naar een andere coupe. Hij wilde rust hebben denk we. En dat had hij niet in deze wagon dus hij ging naar de 1ste klas coupe. Zo bleven we met z'n tweeetjes over. Het andere stel kwam af en toe spullen halen en weer terug leggen.

Ondertussen zijn we ook achter gekomen hoe onze tickets werken. Elke ticket is voor een gebied. Dat vertelde een vriendelijke bulgaarse kaartjes knipper.

Het verschil in Roemenië en Bulgarije is, dat je roemeens nog een beetje kan snappen en dat bulgaars echt heel veel op russische lijkt en daar snap je niks van. Maar ook de land zelf. Roemenië is oude troep, ruig, bossen en heuvels. Bulgarije is het meest heuvelachtig en landbouw. Graan, mais en andere dingen.Rond 10 uur s'avondskwam 1 van onze medereizigers uit onze coupe kussen en lakens halen omdat ze rustig wilde slapen en ergens anders. Zo we hebben nu ons coupe helemaal voor ons zelf dachten we. We wilde nl tot 1 uur wakker blijven om zo bij de turkse grens onze visum en stempel te halen. Maar dat ging niet echt want halvewege de reis s'nachts stopte onze trein ergens bij een stationnejte om meer mensen in te laden. Waarop onze 2 medereizigers weer terug moesten gaan naar hun eigen coupe. De onze dus. Jammer Joh. Dat wordt slapen. Half dan.

Tot we ons wakker schrokken door het ruwe manier van weer de bulgaarse douane/politie om onze paspoorten te laten zien. Weer staan we een tijdje stil.

Einde deel 2