Vandaag trappen we af met een klein mopje.

Waarom komt Sinterklaas nooit bij een moskee? En weten jullie het?

Nou, wij wel. Het antwoord is namelijk: Omdat er teveel schoenen staan. Hahahahahah!!!!!!!!!

Maar even serieus vandaag hadden we een dagtocht door Istanbul. Vandaag zijn we op stap met circa 24 andere mensen van over de hele wereld. Erg gezellig.

En we bogonnen bij, hoe kan het ook anders bij een moskee. Iedereen schoenen uit en wat een lucht, zeg. Het stonk er een uur in de wind. En de vrouwen kregen een kleedje om hun blote plekken te bedekken. Ja, Agie ook. En toen naar binnen. Na een korte uitleg van onze gids over de islam en de moskee, mocht je foto's maken. Maar dat hebben wij niet gedaan. Want wij waren van mening van in een heilig gebedshuis maak je geen foto's, hoe mooi het ook is, uit respect voor het geloof.

Na een kleine wandelig van ca. 5 min. kwamen we aan bij onze 2de stop voor vandaag. De Spice Bazaar. Waar we gisteren op zoek waren en niet hadden kunnen vinden, maar goed ook. Na 10 min. koekeloeren, wat is het daar poepie druk zeg,gingen we weer naar buiten, waar het inmiddels was gaan spetteren. Pfffffffff. De dag begint dus lekker. Koppen tellen en hop met z'n alle weer de bus in om naar de volgde stop voor vandaag. Dat wat een boottocht over de Bosponus. Het was inmiddels gestopt met zachtjes spetteren. Het kwam nu met bakken uit de hemel. Na ca. 1,5 uur was de boottocht klaar. We zijn toen langs 4 paleizen gevaren, we waren vlakbij de zwarte zee. Al met al het was een mooi boottochtjemet heel veel mooie foto's. Want Agie was lekker druk bezig met foto's nemen, jullie moesten haar zien, ze ging van de ene kant naar de andere kant van de boot. Ze leek wel op een Japanner. Na de mooie boottochtje volgde we de kleine turkse man met zijn gele vlaggetje terug naar de bus. Rije, rije, rije in het wagentje. En voor dat we het wisten stonden op een berg in het Aziatische deel van Istanbul. Jaaa, lieve kijkbuis kinderen, jullie lezen het goed, Azië ja. Daar boven op de berg kregen we de lunch. Iets dat leek op de kruising van oma's kippensoep en de linzensoep van Mo, maar wel lekker. Daarbij een bordje met zure meuk, wat salade moest voorstellen (gatver). Daarna kwam onze hoofdgerecht aan lams kebab met rijst. Mmmmm das was lekker. Nadat onze buikjes gevuld waren gingen we weer verder met de tour. Want we waren nog niet klaar, nog lange niet. Naar het paleis waar Attaturk gestorven is. Lieve God, wat is het groot en heel glimmend. Omdat het gele verf niet echt gele was, mochten we niet filmen en foto's nemen in de hele paleis. Maar goed ook want de batterij van de camera van Agda was leeg. Na 2 uur, ja mensen 2 uur, achter de man met de gele vlag aan rennen zat ook deze rondleiding erop. Gutte, Gutte. Wat was dat rennen zeg. De bus weer in. Heerlijk dachten iedereen. Na 5 min rijden vroeg onze gids of nog naar een tapijtenhuis wilden gaan of naar onze hotels. En ja, jullie raden het al, iedereen zei: HOTEL.

Nadat we een rondje van de zaak hebben gehad, kwamen we eindelijk terug bij ons hotel. Daar hebben we onze spullen in onze kamer gegooid en zijn naar ons stamrestaurant gegaan om daar een hapje te eten. Het was weer heerljk. Met 2 kopjes appelthee van de huis en 2 hele volle buikjes gingen we rollend naar ons hotelkamer. Waar we weer heerlijk gingen slapen.